Ooijevaarwerkruimte van Generatie Alles
01. Eerste terugkoppeling
Erkende Restauratiekwaliteit Monumentenzorg
Op maandag 7 september spraken we met Laurence, Paul en Ilse over de monumentenfilm, en breder over de content van Ooijevaar. Deze film krijgt een bijzondere rol, want hij zet de eerste nieuwe lijn neer voor de video’s die volgen.
De aanleiding is het ERM-certificaat, maar het doel is groter. De film laat zien dat Ooijevaar op veel plekken met monumenten bezig is, dat al heel lang doet en met een frisse blik vooruitkijkt. Het certificaat is daarbij een bevestiging, geen inhaalslag.
In de meeting kwamen de projecten voorbij die we willen laten zien: het Hilton in Amsterdam, de Vondelschool in Bussum, het stadhuis in Alkmaar, de koepel in Heiloo en het Kerbertterras in Artis. Per project zoeken we de spanning: beton en tederheid bij het Hilton, van zandvlakte naar spelende kinderen in Bussum, en van één trap naar alle monumenten van de gemeente in Alkmaar. Hugo en Jeroen vertellen wat dit voor opdrachtgevers betekent.
Hieronder ons voorstel voor de opnames, en wat we uit het gesprek hebben meegenomen: wat jullie wel en juist niet willen zien.
De grootsheid van het gebouw en de steiger op een staalconstructie, verankerd aan de wanden. Archiefbeeld van de bouw in 1962 naast het werk van nu geeft een mooie balans tussen nostalgie en omvang. Hier zit de spanning tussen beton en tederheid: een monument waar jullie met zorg mee omgaan, verteld door Renee.
Helder krijgen wat Ooijevaar hier precies doet, zodat we alleen jullie werk laten zien. Staat de steiger er nog? Het hotel wordt gerenoveerd, dus we checken of de naam en het logo in beeld mogen.
Geopend in 1962 als het eerste internationale hotel van Nederland, ontworpen door H.A. Maaskant. Het staat aan het eind van de Minervalaan, in Berlages Plan Zuid, en is geregistreerd bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Eerder al grondig gerenoveerd tussen 1996 en 1998.
Voor de grootsheid van het gebouw en de steiger werken de late ochtend en het middaguur het best, als het licht schuin op de gevel valt. Vooraf checken we in een zon-app wanneer de zon precies op de steiger staat. In tegenlicht kan de steiger ook als silhouet sterk zijn.
In Amsterdam-Zuid is parkeren betaald en beperkt, dus we stemmen af of we op of bij de bouwplaats kunnen staan en laden. Voor de steiger en het dak horen een veiligheidsinstructie en PBM erbij. Drone kan alleen met toestemming, want grote delen van Amsterdam liggen in de controlezone van Schiphol.
De boog die weer zichtbaar is en de omgebouwde grote zaal. De foto’s van het begin, met alleen hopen zand, laten we overvloeien naar de kale ruimte en het eindresultaat met spelende kinderen. Extra laag: de kogelgaten uit de Tweede Wereldoorlog blijven bewust zichtbaar in de gevels.
We hebben de foto’s van het begin nodig. Kinderen komen alleen in beeld met toestemming via de school. Het werk is nog in uitvoering, dus we stemmen af wat er op de opnamedag al te zien is.
Een monumentaal schoolgebouw uit 1905, dat wordt gerenoveerd, uitgebreid en verduurzaamd met Ooijevaar als bouwkundig aannemer. De kogelgaten uit de Tweede Wereldoorlog zijn bewust zichtbaar gelaten in de gevels.
Deze locatie plannen we in de ochtend, want dan zijn de kinderen er en geven de pauzes geluid en beweging. Binnen in de grote zaal kan het ochtendlicht door de ramen mooie lichtvlakken maken.
Een school in een woonwijk, dus parkeren in de buurt is waarschijnlijk geen probleem. We komen na de brengtijd, als het rustig is bij de school.
Van klein naar groot. We beginnen bij het werk aan de trap en zoomen uit naar het hele stadhuis en de monumenten die jullie de komende jaren voor de gemeente oppakken. Hugo en Jeroen vertellen hier wat dit voor opdrachtgevers betekent. Het stadhuis is een herkenbaar icoon.
Het werk aan de trap is klein, dus het verhaal moet het grotere geheel dragen zonder naar onderhoud af te dwalen. Ook stemmen we af wat we over de opdracht van de gemeente mogen vertellen.
Het hoofdgebouw met de trap aan de voorzijde is gebouwd tussen 1509 en 1520 in Brabantse gotiek. Het rechterdeel werd in 1694 vernieuwd in Hollands classicisme, en tussen 1911 en 1914 volgde een grote restauratie onder architect Jan Stuyt.
De Langestraat is een smalle winkelstraat, dus de gevel ligt een deel van de dag in de schaduw van de overkant. De middag heeft onze voorkeur, en het exacte moment dat de zon op de trap staat checken we vooraf. Bij het uitzoomen letten we op de kadrering, want de Grote Kerk ligt vlakbij.
Direct voor de deur parkeren gaat niet. Parkeergarage De Vest aan het Canadaplein ligt het dichtst bij, met De Karperton aan de Dijk als alternatief. Beide hebben een doorrijhoogte van 2,00 meter. We lopen met een compacte set naar de Langestraat. Tijdens het kaasmarktseizoen is het op vrijdagochtend extra druk.
Het koperen dak en het groene kruis, dat vanaf de A9 zichtbaar is en in de regio herkend wordt. In laag avondlicht komt het koper mooi tot leven. Het gebouw heeft een nieuwe betekenis, met concerten.
Het kerkelijke karakter goed doseren, zodat het geen kerkfilm wordt. We checken welk werk hier nog zichtbaar is, en of er echt concerten zijn.
De St. Willibrorduskapel, gebouwd tussen 1938 en 1940, is sinds 2000 een rijksmonument. In opdracht van GGZ NHN vernieuwde Ooijevaar het koperen dak en het dakhout, herstelde de stalen constructie onder het dak en de betonnen goten, en bekleedde het groene kruis op de torenspits opnieuw met koper.
Koper komt het mooist tot leven in laag licht. Begin oktober valt het gouden uur rond 18:35 tot 19:20. Na zonsondergang kan het verlichte kruis een sterke afsluiter van de film zijn.
Geen enkel probleem, de kapel staat op het terrein waar ook ons eigen kantoor zit. Daardoor kunnen we flexibel de mooiste avond kiezen.
Een rijksmonument uit 1929 dat een nieuw leefgebied is geworden voor maki’s. Een sympathiek en onverwacht beeld, dat laat zien hoe breed jullie werk is.
We filmen tussen publiek, en dieren laten zich niet regisseren. In het najaar zitten de maki’s vaker binnen. Bestaand beeld kan een alternatief zijn.
Het Kerbertterras is een rijksmonument uit 1929 en was vroeger het leeuwenverblijf. Ooijevaar bouwde het om tot Madagaskargebied, met ringstaartmaki’s, rode vari’s en Madagaskarstralenschildpadden.
Een zonnige, zachte ochtend werkt waarschijnlijk het best. Bij koud of nat weer zitten de maki’s vaker binnen.
In de Plantage is parkeren beperkt, en met apparatuur moeten we tussen het publiek door naar het terras. Filmtoestemming, toegang voor de crew en eventuele kosten regelen we vooraf met Artis. Voor deze locatie nemen we dus ruim de tijd.
De zon staat rond 13:30 op het hoogst, niet om 12:00, en komt niet hoger dan ongeveer 30 tot 37 graden. Ook midden op de dag valt het licht dus schuin, en dat is precies goed voor reliëf in baksteen, natuursteen en koper.
Per week gaat er bijna een half uur daglicht af. Op 24 september is het nog ruim twaalf uur licht, op 15 oktober nog tien uur en negenendertig minuten. Hoe eerder we filmen, hoe meer ruimte in de dag en hoe meer blad aan de bomen.
Als we alles op een rij zetten, zien we dat dit niet op één draaidag past. Het zijn vijf locaties in vier plaatsen. Op meerdere plekken hebben we een veiligheidsinstructie, parkeren we op afstand en nemen we interviews af.
Twee halve dagen kan wel: één dag Zuid met Bussum en Amsterdam, en één dag Noord met Alkmaar en Heiloo. Maar ook dan wordt het sprinten. Vooral de interviews hebben rust nodig om goed te worden, en die willen we niet afraffelen.
Daarom overleggen we graag even met jullie. We zien twee mogelijkheden:
Bijvoorbeeld twee volle dagen. Dan is er ruimte voor goede interviews en het juiste licht op elke locatie. De offerte passen we daar dan op aan.
Zodat twee halve dagen wel ontspannen passen. Artis ligt dan het meest voor de hand, eventueel aangevuld met bestaand beeld.
Wat heeft jullie voorkeur?
Veel verschillende mensen met quotes in één film van zo’n twee minuten maakt het al snel onrustig. We werken daarom liever met maar een paar stemmen, en denken daar graag met jullie over na. Twee mogelijkheden:
Onze voorkeur. Bijvoorbeeld Hugo of Jeroen, die over de verschillende projecten vertelt en zo het geheel aan elkaar praat. Op de locaties laten we dan vooral het werk, de gebouwen en de mensen in actie zien.
Aangevuld met een enkele korte quote van iemand op locatie.